Briefjes voor Pelle

Gepubliceerd door Nienke op

Af en toe heb je zo’n boek dat je pakt en niet meer weg wil leggen. Gelukkig pakte ik dit boek op een moment dat ik kon blijven lezen.

Pelle zijn vader is dood. Gestorven aan ‘boktor’. Het is een jaar na de crematie, en het leven is als een zoutloze soep, zo zeggen Pelle en zijn moeder tegen elkaar. Als Pelle tranen voelt opkomen denkt hij aan alle weetjes die hij las. Over insecten. Of dinosaurussen.

Hij krijgt een doos met briefjes van zijn moeder. Dat was een wens van zijn vader. De doos is gevuld met briefjes. Elke week mag hij een briefje openmaken. “Hoi Pelle” staat er op het eerste briefje. En “Hoe gaat het nu met je” op de tweede. De vader van Pelle liet hem briefjes na. Met opdrachten. Dingen die hij nog kwijt wilde aan Pelle. En naarmate Pelle meer briefjes openmaakt, stelt hij (en zijn moeder) zich weer meer open voor dingen buiten hun veilige cocon.

De tranen stromen over mijn gezicht tijdens het lezen. Die dappere Pelle, die verder moet zonder zijn vader. Het onrecht van een klasgenoot die iets dierbaars afpakt, de kennismaking met bijzondere mensen. Wat een prachtig mooi boek over rouw, verdriet, en ook liefde.


0 reacties

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *